Het was geen geheim, maar toch ook weer wel. H. moest het eerst weten voordat het `aan de grote klok ging`.

Waarom? Gewoon, omdat dat netjes is. En omdat H en hij bevriend zijn. En ik H. ook gewoon graag mag. Gewoon, omdat ik er mee zat. En dan kan je het maar beter netjes afhandelen.

Hij ging het regelen. Hij belde, praatte met H. Die gaf me weg onder de voorwaarde dat hij zijn bier zou betalen en ze gingen de kroeg in.

Ik geef haar liever weg aan een goede vriend, dan aan een onbekende.

Was ik toch wel ontroerd, en kon ik de ontroering en opluchting met een gerust hart wegdrinken met mijn vriendinnen in Amsterdam…

Al een maand of twee verbaas ik mezelf over het feit dat ik het winterjassenmoment nog heb weten uit te stellen. Ik hou namelijk niet van winterjassen. Ik draag mijn herfstcombi zo lang mogelijk en ik trek deze als lenteensemble zo snel als het kan weer aan.

Rond december begon het me te verbazen dat ik mijn dikgevoerde blazer nog steeds buiten aankon. Ook de combinatie fleecejack/spijkerjasje deed het nog leuk.

Vlak voor nieuwjaar kocht ik een nieuwe sjaal en handschoenen, en ze matchen prima met de blazer. Feit blijft dat ik de handschoenen slechts 1 keer gebruikt heb tot nu toe.

Maar nu gaat het dus toch gebeuren, de kou zat vandaag al in de lucht en regen wordt langzaam verdreven door een heldere vrieszon.

Vanavond was het dus zover, de winterjas kwam uit de kast. Ik zou hem wel even wassen…

Dry Clean Only!

Ja, zo wordt het dus nooit wat met die winterjas dit jaar, of zal ik dan toch maar gewoon een nieuwe kopen….

Opeens was het er. Een klik, met een man die ik al 8 jaar ken. Een feestje met opties, alle opties open. Een voor een meldden de opties zich, of juist niet. Maar de opties waren niet meer belangrijk, ik keek al twee uur belachelijk flirterig in de ogen van de man aan wie ik al 8 jaar een haat/liefde verhouding deel.

Vonden we elkaar vroeger bloedirritant, gewoon omdat ik altijd gelijk heb en hij dat ook graag wilde. De laatste drie jaar kunnen we het eigenlijk prima met elkaar vinden. Dacht ik het laatste festival dat we samen in tropisch Belgie doorbrachten; " Als H. er niet was zou ik je zoenen.", hij had dat al wat langer geleden verwacht. Maar H. was de afgelopen drie jaar altijd daar. Daarbij waren H. en hij er eigenlijk altijd tegelijk, H. wel zonder hem, hij vrijwel nooit zonder H.

En nu was het opeens zover. Mijn ogen gingen open, of een ander belachelijk cliche. Ze blijken opeens allemaal van toepassing. De eerste nacht, was een echte openbaring. Oja, zo kan het ook. Wat er ook zou gebeuren, H. was verleden tijd. Ik kon mezelf niet langer voor de gek houden.

Twee dagen lang heb ik tegen al mjn vriendinnen gezegd: "Ja het wordt vast niks hoor, maar het was zoooo leuk" En lag ik de hele nacht wakker.

Hij smste, om het smsen, dus hij vond mij ook leuk. Hij kwam eten, het eten mislukte maar het gaf niet. Hij bleef slapen, en de nacht daarna zomaar opeens weer. Vrienden zagen ons samen, en wisten meteen dat dit goed zat.

Ik zei alleen maar:"Het is echt belachelijk leuk."

Hij kwam naar de stamkroeg en ik zei:"Ik ben zo blij dat je er bent, maar ga nu maar ergens anders staan, want ik vind mezelf echt belachelijk"

We sliepen samen, en ik zei: "Het is echt belachelijk dat dit zo leuk is."

"Als je nou eens ophoudt met alles belachelijk te noemen en het gewoon even alleen maar leuk gaat vinden"

Dus dat doe ik. Ik vind alles leuk, ik geniet me suf, ik slaap vier uur per weekend, maar lach en zing de hele dag. De kids hebben nog nimmer zo`n geduldige juf gehad en ik loop op wolken.

Het is echt belachelijk, maar ik ben verliefd!

Oudejaarsdag begon prima, lekker `afkokkerellen`, een paar afleveringen Sex and the City tussendoor (die dvdbox was het beste cadeau van 2005 en 2006 bij elkaar…), nieuwe spijkerbroek (zonder al teveel frustraties en met de belofte aan de spijkerbroekenhofleverancier dat ik over twee maanden uitgeSonjaad terugkom voor een hip heupmodel met knopen), de opa alvast een goed uiteinde en goed begin toegewenst en daarna klaarmaken voor het festijn van die avond.

Wie had gedacht dat het zo leuk, lekker en gezellig zou worden. Ik in ieder geval niet. Mijn keuze tussen optie H. en optie Postman bleek makkelijk, H. kwam niet en het feestje was te gezellig om met the Postman het nieuwe jaar in te wijden. Soms zijn dingen zo dichtbij, en lijkt mijn horoscoop al bijna uitgekomen te zijn…

Viva Jaarhoroscoop:

Mannen met bindingsangst vinden jou de ideale minnares. Vrijheid, blijheid. Maar eigenlijk wil je niet liever dan die ene vinden, die soulmate. Dit jaar staat in het teken van je zoektocht naar een geliefde die net zo opgewonden raakt van een goed gesprek als jij. De kans is groot dat je hem nog vindt ook.

            Een heel gelukkig, liefdevol

                  en inspirerend 2007!

Oudejaarsdiner, al bijna traditie. Dit jaar `uitbesteed`, maar ik maak het toetje. Schuimtaart, naar een oud recept van een vriendin van de familie. Een beeldverslag…

Tien eieren splitsen, en geen een mislukt!, mix de eiwitten met een snufje zout en voeg lepel voor lepel een heel pakje basterdsuiker toe…

Die suiker gaat dus echt lepel voor lepel, en maar blijven mixen he. Uiteindelijk blijft het eiwit dan wel mooi glanzend rechtop in de bak staan! En dan is het tijd… Om twee eetlepels azijn toe te voegen…

Dan nog drie zakjes vanillesuiker op volle toeren erdoorheen en dan op standje laag twee eetlepels maizena toevoegen. En dan heel lang, in een hele koude oven. En niet opendoen! Anders stort ie in!

En morgen eten we hem, met slagroom, passievrucht en banaan. En sterretjes natuurlijk, voor het nieuwe jaar…

Iemand nog een tip wat je met 10 eierdooiers kunt doen…

De storm in mijn hoofd is ook naar buiten overgewaaid. Vanmiddag tijdens een broodnodige ontsnapping van alles wat me momenteel bezig houdt, woei de wind een beetje lucht in mijn hoofd en de regen spoelde de stress een beetje weg (om er even wat kitscherige beeldspraak in te gooien…)

Door alle rust en tijd om over mijn leventje na te denken de afgelopen week , en de dingen die er opeens allemaal tegelijk lijken te gebeuren in mijn liefdesleven, was ik een beetje in de war.

Gelukkig was er in het Leidse even tijd voor een theetje en een vlucht om de zaken eens uitgebreid op een rijtje te zetten. En daar bleek dat het allemaal niet alleen maar ellende is, maar ook vooral heel leuk. Wat er allemaal ook gaat gebeuren morgen. Goed om even alles te kunnen bespreken, tot in de ….. details. Het is maar goed dat niemand ons kon horen…

Thanx Noukie…

Kerstvakantie betekent een heleboel, maar het is vooral een oase van twee weken oningevulde tijd die voor je ligt. Nu ik bijna halverwege ben kan ik zeggen dat tot nu toe het ultieme vakantiegevoel overheerst. En dat is lekker niks doen waar je geen zin in hebt, alles wat je doet rustig op je gemakkie en jouw tijd, lekker naar de kroeg, en nog een keer, en okee dan nog een keer, maar ook heel erg lekker thuis. Kerstboom en kaarsjes aan, boekje erbij en de dvd`s weer uit de kast.

Zo ben ik weer begonnen aan mijn Sex and the City dvdbox, reeds serie 1 afgesloten, kijk ik momenteel naar Lord of the Rings en heb ik ook reeds een paar afleveringen Friends achter de rug. Las ik De Vliegeraar, Het jaar dat ik 30 werd (aanrader, binnen twee uur uit en keihard gelachen. Toch prettig om te weten dat of je hem nu Meneer Knipperlicht of Meneer Hopeloos noemt, hij 500 meter bij je vandaan woont of in New York, de ellende zeer vergelijkbaar blijft), Heb je mij nog lief? en De Bekoring.

Ik zou zeggen, een goed begin is het halve werk!

Daarbij heb ik ook weer eens tijd om mijn web-log bij te houden, ook wel weer leuk!

Veel wijn, bier en lekker eten, samen met H`s beste vriend met wie ik het toevallig ook goed kan vinden.

Ik weet dat H. meer gevoelens voor je heeft dan alleen maar als tussendoortje (dat laatste was iets minder genuanceerd dus even vervangen…).

En daar zit je dan, je weet het wel. Je merkt het aan H., je merkt het aan zijn vrienden, je merkt het aan jezelf. Maar wat drukt het je weer met de neus op de feiten. Het lukt dus niet om niks. Wat kut.

Ik wil hem zo graag zien, met oud en nieuw moet het lukken. Zeker nu ik net gehoord heb dat hij het viert bij de buren….

Tegelijk de kroeg proberen binnen te lopen, levert een mooie flirt bij de deur op. Hij ziet zijn kans schoon en stapt recht op zijn doel af. Het blijkt heel gezellig en heel bijzonder dat we elkaar niet kennen als twee doorgewinterde dorpsgenoten.

In de nacht piepen er smsjes over en weer en blijkt het te klikken, heel erg te klikken. We lachen, we kussen, we passen.`Je wordt niet verliefd he?` vraag ik hem, `Ik ken je drie uur, dus ik kan nog niet verliefd zijn…`. Voor het eerst in drie jaar kan ik blijkbaar opeens ontspannen en niet meteen afwerend over `verliefd zijn` praten met een man.

De volgende dag staat H. naast me bij de pin. Ik krijg kussen, hij is enthousiast, hij komt me opzoeken in de kroeg. Vandaag heb ik een gesprek met H., voor het eerst sinds maanden. Twee uur lang over een heleboel non-dingen, maar heerlijk ontspannen. Hoe we ook kunnen zijn. Hij ruikt dat er een man op zijn plekje heeft gelegen. En dan is het opeens wel even moeilijk.

The postman always rings twice…

De eerste kerstborrel op 15 december, kerstsviering met de hele school, gourmetten in de klas, kerstcircus in het dorp en de eerste kerstboom alweer afgetuigd op 22 december, kersteten met `de` vrienden, kerstkroegen drie nachten lang inclusief bijzondere kerstontmoetingen, kerstkalkoen door mijn moeder, kersttriviant met de losers van het jaar, kerstverkoudheid in bed en op de bank, kerstarbeid op mijn oude werk,kerstgourmet met oma en verdere familie en de laatste kerstbiertjes sloten het vannacht af.

Kerst 2006, het was er een voor in de boekjes en nu heerlijk genieten van de vakantie!